Алакөл мемлекеттік табиғи қорығында топтасып тіршілік ететін құстардың көптеген түрі кездеседі. Олардың қатарында көне дәуір шағаласы, бірқазандар, тырналар, суқұзғындар және басқа да құстар бар.
Құстардың топ болып тіршілік етуі — табиғаттағы маңызды бейімделу тәсілдерінің бірі. Топ құрамында болу оларға жыртқыштардан сақтануға, қорек көздерін тиімді табуға және бір-бірінен ақпарат алуға мүмкіндік береді.
Алайда кейде топ болып жүрген құстардың арасынан бір немесе бірнеше дарақтың бөлініп, жеке ұшып кеткенін байқауға болады. Оның өзіндік себептері бар:
Қорек іздеу.
Құс қорек көзін іздеу барысында топтан уақытша алыстауы мүмкін. Бұл жағдайда ол өзіне қолайлы қорек орнын тауып, кейін қайтадан тобына қосылады.
Көбею кезеңі.
Көбею маусымында құстардың мінез-құлқы өзгереді. Кейбір дарақтар жұп құрып, ұя салуға және ұрпақ өсіруге қолайлы жеке аумақ іздейді.
Жаңа аумақты іздеу.
Әсіресе жас құстар өздеріне қолайлы мекен мен қорек көздерін іздеу үшін топтан алыстап, жаңа аумақтарды зерттеуі мүмкін.
Қауіптен сақтану.
Құстар қоршаған ортадағы өзгерістерге өте сезімтал. Жыртқыштың немесе басқа қауіптің пайда болуы олардың қозғалысына әсер етіп, топтың уақытша бөлінуіне себеп болуы мүмкін.
Топ ішіндегі қарым-қатынас.
Құстардың арасында да әлеуметтік байланыстар қалыптасады. Топтағы өзара қарым-қатынас, бәсекелестік және мінез-құлық ерекшеліктері олардың қозғалысына әсер етеді.
Ең қызығы — топтан бөлініп кеткен құс міндетті түрде жалғыз қалған деген сөз емес.Ол қорек іздеуі, жаңа аумақты барлауы, жұбын іздеуі немесе белгілі бір уақыттан кейін қайтадан өз тобына қосылуы мүмкін.
Табиғаттағы әрбір әрекеттің өзіндік себебі бар. Құстардың осындай мінез-құлқын бақылау арқылы олардың қоршаған ортаға бейімделу ерекшеліктерін тереңірек түсінуге болады.
Алакөл мемлекеттік табиғи қорығы — құстардың табиғи тіршілігін бақылап, зерттеуге мүмкіндік беретін ерекше мекен.
